Schmitz Cargobull S.KO COOL SMART

Schmitz Cargobull’un kendi şirket kronolojisi bu römorku tek bir satırda tarihlendirir: “2018 — S.KO COOL SMART”. Bu, perde yerine sabit, kendini taşıyan izoleli bir kasaya sahip bir kutu yarı römorktür; sıcaklık kontrollü yük için üretilir ve üreticinin kendi S.CU soğutma ünitesiyle ön duvarda satılır. Bu sitede kendi kaydına sahip olan ilk soğutmalı yarı römorktur, ve bu makalelerin birçoğunun şimdiye kadar yalnızca soyut olarak tarif ettiği araçtır.

Her rakamdan önce bir şart gelir. Schmitz, S.KO COOL SMART’ı üç iç kasa uzunluğuyla satar — 13,4, 14,7 ve 16,8 m, talep üzerine 16,5 ve 17,8 m ile 3 m iç yüksekliğe sahip bir MEGA — ve ağırlıkları ile ölçüleri yalnızca biri için yayımlar: 13,4 m kasa üzerinde, 385/65 R 22.5 lastiklerle EXECUTIVE PLUS paketi. Aşağıdakilerin tümü bu yapılandırmaya aittir. Bu tablo, üreticinin belgelerinde üç kez görünür — İngilizce ve Almanca kısa bilgi föyleri ve İngiltere sitesindeki HTML — ve üçü de birbirini tutar.

Bu tablo hakkında bir şey daha, çünkü aşağıda verilen her ölçüyü etkiler. Yirmi altı satırından on altısı, değerin önünde “yaklaşık” ifadesiyle basılıdır — bu sayım bize aittir, üreticinin kendi föyünden satır satır alınmıştır: dört uzunluğun tümü, üç genişliğin tümü, kasa ve toplam yükseklikler, arka yükleme yüksekliği, arka kapı açıklığı ve her iki kavrama yüksekliği. Yalnızca aks mesafesi (R) 7.600 mm, dingil aralığı (W) 1.310 mm, ön çıkıntı (F) 1.600 mm ve yerden yükseklik 410 mm net olarak verilir, beş ağırlık ve lastik ölçüsüyle birlikte. Aşağıdaki ölçüler üreticinin yaklaşık rakamlarıdır, ve yaklaşık bir rakam milimetre düzeyinde bir argümanı taşımaz.

Üç ağırlık, üç farklı soru

Bir römork spesifikasyonundaki ağırlıklar tek bir rakamın varyasyonları değildir. Tabloda dört tane vardır, ve her biri farklı bir şeyi yanıtlar.

Dara ağırlığı — 7.960 kg. Römorkun boşken tarttığı değer: bir alıcının üretimden sonra değiştiremeyeceği tek rakam, ve bunun her kilogramı yapıya harcanmış yük kapasitesidir. Schmitz bunu bir toleransla basar, “+/- 3%”, ve yukarıdaki tabloda bunun için bir alan yoktur. Bu toleransla gerçek bant 7.721 ile 8.199 kg arasında kalır — üreticinin kendi toleransı üzerine bizim aritmetiğimiz, hiçbir belgede basılı değil.

İzin verilen azami ağırlık — 39.000 kg. Yüklü römorkun tartabileceği değer.

Yük kapasitesi — 31.040 kg. Schmitz’in kendi çıkarma işlemi, diğer ikisinin yanında basılı ve onlara karşı tam tutuyor.

Aks grubu yükü — 27.000 kg, orijinal Almanca belgede Aggregatlast: bojinin taşımaya yetkili olduğu değer, toplam değil.

Yarı römork yükü — 15.000 kg, Sattellast: kuplajlanmış römorkun çekicinin çeki tablasına bindirdiği değer. Bu, bu anlaşmanın çekiciye ait tarafıdır, ve bir eşleşme sağlıklı olmadan önce kavramanın kendi plakasına karşı okunması gerekir — çeki pimi ve çeki tablası yazısında ele alınan U değeri. Yayımlanan kavrama yükseklikleri, yüksüzken yaklaşık 1.140 mm ve yüklüyken yaklaşık 1.115 mm, bu römorkun hangi çekicilerde düz durduğunu söyler.

Şimdi son ikisini toplayın. 15.000 kg bindiren bir kavramanın altında 27.000 kg dereceli bir boji, 42.000 kg eder — römorkun kendisinin tartabileceğinden üç ton fazla. Bu toplama bize aittir ve hiçbir belgede yer almaz, ve bu uyumsuzluk bir hata değildir: bileşen derecelendirmeleri her parça için ayrı ayrı tavan değerleridir, plakalanmış toplam ise bütün için bir tavandır. Birini diğeri gibi okumak, tam olarak azami ağırlık ve katar ağırlığı yazısının çözmeye çalıştığı karışıklıktır.

Boji derecelendirmesi, yolun izin verdiği değer değildir

Council Directive 96/53/EC, bir römork ya da yarı römorkün üç dingilli grubundaki dingil ağırlıkları toplamını dingiller arasındaki mesafeye göre sınırlar: Annex I 3.3.1, bu mesafe 1,3 m veya daha az olduğunda 21 tonu belirler, ve Annex I 3.3.2, 1,3 m’nin üzerinde ve 1,4 m’ye kadar olduğunda 24 tonu belirler. Schmitz, 1.310 mm’lik bir dingil aralığı yayımlar. Birini diğerine karşı okumak — üreticinin ya da yasa koyucunun değil, bizim okumamız — bojiyi 27.000 kg’lık bir bileşen derecelendirmesine karşı ikinci banda, 24 tona yerleştirir. Article 4(2), üye devletlere Annex I ağırlık noktalarının dışında ulusal dolaşıma izin verme özgürlüğü bırakır, dolayısıyla bu boşluk bir kusur değildir: bu, aktarma organlarının taşıyabileceği değer ile bir yolun kabul edeceği değer arasındaki farktır — dingil düzenleri yazısının döndüğü ayrım.

Kasa, ve sığması gereken çerçeve

Tablo bir römork için dört uzunluk verir, ve hiçbiri diğeriyle değiştirilebilir değildir: 13.600 mm toplam, 13.550 mm dış toplam, 13.410 mm iç kasa ve 13.315 mm kullanılabilir kasa. Yukarıdaki kayıt, iç kasa uzunluğunu yükleme uzunluğu olarak taşır, çünkü bir palet planı buna göre çizilir. Aks mesafesi — çeki piminden boji merkezine — 7.600 mm’dir, iç kasa yüksekliği burada 2.650 mm’dir, ailenin 2.350–3.050 mm aralığına karşı, ve yüksüz arka yükleme yüksekliği 1.279 mm’dir. Palet kapasitesi 33 / 36 / 41 Euro palet veya 26 ISO palet olarak yayımlanır — bir römork için üç seçenek değil, üç kasa uzunluğu, dolayısıyla 13,4 m kasada cevap 33’tür.

Genişlik ilginç olan ölçüdür. Schmitz, dıştan yaklaşık 2.600 mm’lik bir kasa genişliği yayımlar, ve aynı Direktifin Annex I 1.2’si, 2,60 m’yi yalnızca iklim kontrollü araçların ya da araçlarla taşınan iklim kontrollü konteynerlerin ya da değiştirilebilir gövdelerin üst yapıları için izin verir, bunlar dışındaki tüm araçlar için ise 2,55 m’dir. Bu ek 50 mm, soğutmalı römorklara bir sınıf olarak tanınan bir hak değildir. Aynı Direktifin Article 2’si, iklim kontrollü bir aracı, sabit ya da hareketli üst yapıları özellikle kontrollü sıcaklıklarda yük taşımak için donatılmış ve yalıtım dahil yan duvarları her biri en az 45 mm kalınlığında olan bir araç olarak tanımlar — ve Schmitz, bu kayıt için okunan hiçbir belgede bu römork için bir yan duvar kalınlığı yayımlamaz. Dolayısıyla yayımlanan genişlik tam olarak üst sınırın üzerinde durur, üstelik bu bir yaklaşık rakamdır, ve bu römorkun üst sınırı veren tanımın içinde olup olmadığı üreticinin föylerinden belirlenemez. İç genişlik yaklaşık 2.460 mm’dir, ürün sayfasının “uyarlanmış yan duvar kalınlığına” atfettiği optimize edilmiş yükleme hacmi seçeneğiyle 2.490 mm’ye çıkar — değişmeyen bir dış genişlik içinde bu, daha ince duvarlar anlamına gelir, ki bu bizim üreticinin ifadesini okuyuşumuzdur, Schmitz’in bir beyanı değil.

Yükseklik tersi yönde işler, ve orada niteleyici cümleye karar verir. Schmitz, önde yaklaşık 4.009 mm ve arkada yaklaşık 4.008 mm’lik yüksüz bir toplam yükseklik yayımlar; Annex I 1.3, herhangi bir araç için yüksekliği 4,00 m ile sınırlar. Üreticinin kendisinin yaklaşık dediği bir rakam üzerindeki dokuz milimetre, hiçbir yönde bir uygunluk bulgusu değildir, dolayısıyla römorkun yüksekliği broşürden değil kendi plakasından okunmalıdır. Direktifin gerçekten söylediği şey şudur: yükseklik, Annex I’deki noktalardan biridir — 1.3, Article 4(2)’de adlandırılır — bir üye devletin ulusal trafikte başka türlü izin verebileceği, oysa 1.2’nin altındaki genişlik, izin veremeyeceği Article 4(1) listesindedir. Bunun ardındaki kurallar, üzerine asılacak bir araç olmadan yazılmış yarı römork ölçüleri yazısında ortaya konur.

Kasa, taban ve yük sabitleme

Kasa, Schmitz’in FERROPLAST panelidir, ve yalnızca tarif edilmiş değil, sertifikalandırılmıştır. Standart olarak DIN EN 12642 Code XL taşır — güçlendirilmiş kasa sertifikası, bir yol kenarı yük kontrolünün içindeki sabitlemeden ne beklediğini değiştiren ve yük sabitleme kuralları yazısının bir XL kasayı farklı bir başlangıç noktası olarak ele almasının nedeni. Çok fonksiyonlu taban — opsiyonel donanım, ve broşürün iç mekan lejandında bu şekilde işaretli, karşılaştırıldığı alternatif arpa taneli tabandır — sürtünme direnci için DIN 51130’a göre R12 derecelidir ve VDI 2700’e göre sürtünme katsayısı için TÜV sertifikalıdır, herhangi bir sabitleme hesabının sürtünme yarısının dayandığı girdi. Opsiyonel çift kat sistemi, TÜV sertifikalı bir yük sabitleme sistemi taşır: broşür, yükün üç kirişle 9.000 daN’de şekil kilitlemesiyle sabitlenebileceğini söyler, ve ayrı olarak her kirişe 8 kg boş ağırlıkta 1.000 kg taşıma kapasitesi verir. Bunlar iki farklı derecelendirmedir, ve hiçbiri diğerinin dönüşümü değildir. Adlandırılmış bir modele karşı bir sertifikasyon, bir sürtünme derecelendirmesi ve bir bağlama derecelendirmesi, römork tipleri tablosundaki kutu ve soğutmalı girişlerin eksik olduğu şeydir.

Römork frenleri ve EBS yazısında ortaya konan sınıflandırma testine göre — bir yarı römorkun kendi dingillerinin yere bindirdiği kütle, plakalanmış toplamı değil — bu bir O4’tür. Bu bizim okumamızdır; burada okunan hiçbir Schmitz belgesi bir sınıf adlandırmaz.

Soğuk zincir, ve Schmitz’in sertifikalandırmadığı şey

Burada iki iddia kolayca birbirine karıştırılabilir, ve Schmitz bunları ayrı tutar. Birincisi ATP sınıfıdır. Schmitz, römorklarının uygulamaya ve donanım seçeneklerine bağlı olarak ATP sınıfı FRC ya da FNA’ya uyduğunu belirtir, ve S.KO broşürü, S.KO COOL SMART’ın TÜV Süd ve Germanischer Lloyd tarafından ATP FRC sınıfı için sertifikalandırıldığını ekler. DIN EN 12830’a göre sertifikalı bir dijital TCI sıcaklık kaydedicisine sahip TrailerConnect CTU kontrol ünitesi, S.KO COOL SMART’ta standart olarak sağlanır — soğutmalı taşımacılık yazısında ortaya konan kayıt yükümlülüğü, önceden takılı olarak gelir. Directive 96/53/EC’nin Article 3(3)’ü de bunun yanına gider: üye devletler, iklim kontrollü araçların bir ATP sertifikası taşımasını zorunlu kılabilir.

İkincisi yalıtımdır, burada rakam bir test sonucu değil, üreticinin kendisine aittir — ve bunlardan iki tane vardır. S.KO broşürü ve her iki EXECUTIVE PLUS föyü de 0,33 W/m²K verir, özellikle broşürün yalnızca fabrikada takılı marka bir soğutma ünitesiyle mevcut olduğunu dipnotladığı COMPLETE versiyonuna bağlı olarak; S.KO COOL için güncel IAA kısa bilgisi ise “seri üretimden itibaren 0,295 W/m²K’den başlayan bir k-değeri” verir. İkisi de test edilmiş bir ATP K katsayısı değildir, ve soğutmalı taşımacılık yazısında alıntılanan anlaşma eşikleri bu araçta ölçülmüş olarak okunmamalıdır.

Doğrulayamadıklarımız

Dingil sayısı yayımlanmış bir rakam değildir. Bu kayıt için açılan hiçbir Schmitz belgesi bir tane basmaz, bu yüzden sayısal alan boştur ve yapılandırma bunun yerine “üç dingilli” okur. Bunu destekleyen bir sayım değil, birbirine yakınsayan üretici metnidir: tabloda bir dingil aralığı ve bir aks grubu yükü, broşürün “üçüncü dingil olarak kendinden dönüşlü dingile sahip” ROTOS şasisi, ROTOS sayfasının daha küçük 370 mm fren disklerinin üç dingilli bir yarı römorkta şasiyi 50 kg daha hafif yaptığına dair notu, ve elektrikli kardeş modeli üç dingilli bir yarı römork olarak adlandıran 2023 tarihli bir basın açıklaması. Bu bir okumadır, ve öyle etiketlenmiştir.

Hiçbir soğutma kapasitesi yayımlanmamıştır. S.CU broşürü baştan sona okundu ve hiçbir buharlaşma sıcaklığında bir soğutma çıktısı taşımıyor. Tek çıktı rakamı, dizel tahrik için 19 kW’lık azami motor gücüdür, ki bu farklı bir şeydir.

Hiçbir emisyon sınıfı gösterilmemiştir. Schmitz’in yayımladığı Stage V uygunluğu aynı dizel tahrike aittir, ve bir emisyon alanında bu, motoru olmayan bir araç için bir Euro sınıfı gibi okunurdu.

Bulunan hiçbir şey ADR’den bahsetmiyor, ne S.KO broşüründe ne de ürün sayfasında, bu yüzden bu ADR römork yazısının bir örneği değil, karşıt durumudur.

Fotoğraf bu nesle ait değildir. Wikimedia Commons’ta bir S.KO COOL SMART görüntüsü doğrulanamadı; kapak fotoğrafı, 2012’de fotoğraflanmış üç dingilli bir Schmitz Cargobull FERROPLAST izoleli kutu yarı römorkunu gösteriyor.

Bu römork kimin için doğru

Kasayı, soğutma ünitesini, telematiği ve servis sözleşmesini tek bir tedarikçiden isteyen, sıcaklık kontrollü dağıtım işletmecisine uyar — EXECUTIVE PLUS paketinin argümanı, ve bunun tam olarak spesifiye edilen tek yapılandırma olmasının nedeni. Satın alma fiyatı yerine toplam maliyete göre alım yapan bir filoya uyar, çünkü Schmitz’in yayımladığı şey performans değil yalıtım, sertifikasyon ve servis kapsamıdır. Yandan yükleme yapan bir nakliyeci için, ve yük kapasitesi planlaması yüzde üç yerine tam bir dara ağırlığına ihtiyaç duyan herkes için yanlış römorktur.

Rakiplerine karşı nerede duruyor

Krone Cool Liner, doğrudan karşılaştırmadır, ve bu sitenin römork tipleri yazısında belgelerini açtığı römorktur; Chereau ve Lamberet Fransa’dan aynı zeminde rekabet eder. Burada rakam rakama bir tablo sunulmuyor, çünkü bunun için her üreticinin adlandırılmış bir yapılandırma için yayımladığı verilere ihtiyaç var, ve bu kayıt bunu yalnızca Schmitz için taşıyor. Karşılaştırılabilecek şey, her birinin kağıda ne koyduğudur: Schmitz’den bir paket için tam bir ağırlık ve ölçü tablosu, bir kasa sertifikasyonu, bir taban sürtünme derecelendirmesi ve iki yalıtım rakamı — ve hiç soğutma kapasitesi yok.

İkinci elde nelere bakılır

Römorku tartın. Dara ağırlığı satın almadan sonra geri kazanılamaz, yayımlanan 7.960 kg üreticinin kendi belgesinde yüzde üç tolerans taşır, ve tamir edilmiş ya da tabanı yenilenmiş bir kasa föyün söylediğinden daha ağırdır. Römorkun kazanacağı her şey, bu ağırlık ile plaka arasındaki farktır.

Broşür yerine plakayı okuyun, ve tümünü okuyun: izin verilen azami ağırlık, aks grubu yükü ve bindirilen yük üç ayrı girdidir, ve bir römork bunlardan herhangi birinde derecesi düşürülmüş olabilir. ATP sertifikasının güncel olduğunu ve iş için doğru sınıfta olduğunu kontrol edin, çünkü sınıf kasaya değil, sertifikaya ve son kullanma tarihine aittir. Sonra, mekanik herhangi bir şeyden önce tabana ve kapı contalarına bakın — bir soğutmalıda bunlar, hem sabitleme hesabına hem de ünitenin işletme maliyetine karar veren aşınan parçalardır. Herhangi bir ikinci el alımın disiplini burada da geçerlidir: önce evrak ve taşıyıcı yapı, marka en sonda.