Iveco Crossway

Crossway, Iveco Bus’ın şehirlerarası otobüsüdür ve şirketin kendi ifadesiyle en büyük ticari başarısıdır: Haziran 2006’da Brno’daki AUTOTEC ticaret fuarında 10,6, 12 ve 12,8 m uzunluklarında tanıtıldı ve o zamandan beri 70.000’den fazlası üretildi — Iveco’nun yıl dönümü sayfası bunu “across multiple generations” olarak sayıyor; aynı sayfa 2013’te bir yenileme ve 2023’te yeni bir ön yüz kaydediyor. 45’ten fazla ülkede satılıyor ve Çek Cumhuriyeti’ndeki Vysoké Mýto’da üretiliyor. Iveco ayrıca Avrupa’da satılan her iki şehirlerarası otokardan birinin bir Crossway olduğunu iddia ediyor — şirketin kendi rakamı, burada şirket dışı hiçbir kaynağa karşı doğrulanmamış.

Bu sayfayı değerli kılan şey hacim değil, çeşitliliktir. Tek bir model üç uzunluğu, beş versiyonu ve otobüsü hareket ettirmenin dört yolunu kapsıyor, ve Iveco neredeyse her kombinasyon için bir veri sayfası yayımlıyor. Bu sayfa bunlardan onuna dayanıyor — Eylül 2023 tarihli üç İngilizce uluslararası sayfa ve yedi Fransızca MY2024 sayfası — artı iki broşür ve iki basın açıklaması. Aşağıdaki her rakam bu yüzden 2006’da piyasaya sürülen değil, MY2024 otobüsüne aittir. Bu iki belge ailesi beş noktada birbirinden ayrılıyor, çözülmek yerine aşağıda basılı olarak bırakılıyor.

Üç uzunluk, beş versiyon

Kasalar, 5.300 mm, 6.200 mm ve 7.065 mm’lik dingil mesafeleri üzerinde 10.757 mm, 12.097 mm ve 12.962 mm ölçülüyor, hepsi 2.550 mm genişliğinde. Yükseklik 3.370 mm ve 3.460 mm — Line ve Pop sayfalarında klimasız ve klimalı olarak etiketleniyor, ve aynı çift High Value sayfasında entegre klima karşısında çatı klimalı olarak etiketleniyor. İki kapı takılı, ön ve orta, her birinde 344 mm giriş yüksekliğiyle.

Iveco beş versiyon listeliyor: Low Entry, Pop, Line, HV ve Pro. Bunlardan yalnızca ortadaki üçü burada kullanılan normal tabanlı sayfalarda görünüyor, ve Low Entry bir donanım seviyesi değil, ayrı bir araç. Pop, okul servisi versiyonu; bu şekilde satılıyor ve standart donanım olarak çocuk taşıma piktogramları taşıyor — bu kütüphanenin okul servisi başlığında anlatılan aracın en net örneği; burada Avrupa’nın ayrı bir okul otobüsü tip onayı yazmadığı ve işletmecinin sıradan bir otobüsü üstüne vidalanmış donanımla satın aldığı yer. Line, standart şehirlerarası spesifikasyon; High Value ise yalnızca 12 ve 13 m’de sunuluyor.

Koltuk sayıları, baskıların ayrıldığı ilk nokta. Fransızca MY2024 Line sayfası üç uzunluk boyunca 47, 55 ve 61 basıyor; uluslararası Line sayfası 47 ve 55 basıyor, ardından 13 m için 61 maksimumla 59’luk bir düzen; uluslararası Pop 63 maksimumla 47, 55 ve 61 basıyor; Fransızca Pop 47, 57 ve 63 basıyor. Her biri türetilmiş bir rakam değil, basılı bir düzen, ve hangisinin geçerli olduğu bir sipariş meselesi.

Motor programı

İki dizel motor ailesi, ikisi de ortak ranklı altı silindirli sıra motoru, ikisi de her sayfanın başlık çubuğunda Euro VI Step E olarak beyan ediliyor — kademe, Euro 6 ve Euro 7 sayfasında sıraya konuyor.

Tector 7 daha küçüğü ve Fransızca Line sayfasında standart motor: 6,7 litre, 2.500 devir/dakikada 235 kW (320 hp), 1.250 ile 1.600 devir/dakika arasında 1.100 Nm. Daha hafif bir kurulum ve Iveco’nun B100 ile HVO ve XTL’e uyumlu olarak işaretlediği motor. Cursor 9, iki kademede 8,7 litre. Her versiyon sayfası 2.200 devir/dakikada 265 kW (360 hp) ile 1.200 devir/dakikada 1.600 Nm taşıyor; yalnızca High Value sayfasının ilk sütunu 1.700 Nm ile 294 kW (400 hp) taşıyor. Line, Pop, CNG ve Mild Hybrid sayfalarının hepsi 265 kW’de duruyor, dolayısıyla üst kademe gam genelinde bir opsiyon değil ve burada da öyle sunulmuyor.

Her iki motorun arkasında Fransızca sayfa standart olarak bir ZF altı ileri manuel şanzıman veriyor, opsiyon olarak bir ZF Ecolife 2 altı ileri veya bir Voith NXT yedi ileri otomatik ile, ikisi de entegre hidrolik retarder ile. Bu iki yönden alışılmışın dışına çıkıyor: otomatikler, otomatikleştirilmiş şanzımanlarda anlatılan otomatikleştirilmiş manuel değil, tork konvertörlü üniteler, ve bir MY2024 şehirlerarası otobüsünde standart şanzıman hâlâ manuel. Frenlemeye bir dekompresyon motor freni ve fren pedalına bağlı, el kontrolü için ayrılabilen elektromanyetik bir retarder ekleniyor — retarder ve motor freni sayfasındaki katmanlı düzenleme. Arka dingil, 4,63 (8x37) seri oranında bir Meritor U17X — bir Avrupa otobüsünde nadiren yayımlanan bir dingil oranı rakamı. Egzoz sonrası işlem Fransızca sayfalarda HI-SCR, uluslararası sayfalarda ise HI-eSCR olarak adlandırılıyor, her iki durumda da 80 litrelik bir AdBlue tankıyla — mimari SCR ve AdBlue sayfasında ele alınıyor.

Gaz, mild hybrid ve veri sayfası olmayan elektrikli

Doğal gazlı Crossway, NGV1 ve NGV2 bağlantıları üzerinden doldurulan, Iveco’nun UN Regulation No 110’a uygun olarak beyan ettiği bir gaz sistemine sahip 265 kW’lık bir Cursor 9 CNG kullanıyor. Ne kadar gaz taşıdığı, çelişkilerden biri: Fransızca MY2024 CNG sayfaları 315 litrelik dört boylamsal tüp basıyor, toplam 1.260 litre, uluslararası CNG sayfası ise Class III silindirlerde 1.280 litreyi standart donanım yapıyor ve yanında Class IV’te 1.260 litreyi opsiyon olarak listeliyor. Tüpler çatıda yer alıyor, bu yüzden gazlı otobüs uluslararası sayfada 3.455 mm ve Fransızca sayfada 3.460 mm’de duruyor, dizeli aşmak yerine. Iveco aynı motoru biyometanla uyumlu olarak işaretliyor — argümanın araç tarafı LNG ve biyo-LNG kamyonlarda. Şanzıman listesi daha kısa: Ecolife 2 standart, Voith NXT opsiyon, hiç manuel yok.

Mild Hybrid sayfası, şanzımandaki makineyi 300 Nm ile 25 kW sürekli ve 35 kW tepe olarak derecelendiriyor ve çatıda 1 kWh’lik bir lityum batarya listeliyor; hiçbir yerde gerilim basmıyor. 48 V rakamı, sistemi şanzımana bağlı 35 kW’lık bir jeneratörle 48 V’luk bir batarya olarak tanımlayan gam broşüründen geliyor. Bu bir motor değil ve burada da öyle ele alınmıyor; çatı bunu barındırmak için 3.582 mm’ye yükseliyor.

Crossway ELEC, boşluğun kendisi. İncelenen hiçbir Iveco pazar sitesinde onun için bir veri sayfası yok — Fransızca sayfa yediyi listeliyor ve hiçbiri elektrikli değil, uluslararası klasör üçünü barındırıyor ve hiçbiri elektrikli değil. Var olan şey, altı sayfalık bir broşür ve 3 Aralık 2024 tarihli Iveco Group açıklaması, ikisi de aynı şeyi söylüyor: 12 ve 13 m kasalar, FPT Industrial tarafından monte edilen 69 kWh’lik NMC hücrelerden üç ila altı paket, altısıyla 415 kWh’e kadar, altı pakette 450 ila 500 km menzil, 3.000 Nm’lik 290 kW’lık bir Siemens Elfa III motoru, ve tek bir CCS Combo 2 soketi üzerinden depo şarjı. Bunların hepsi bir tablo değil, broşür metni. Tek bir sokette gece boyu şarj olan bir otobüs, aynı zamanda megavat şarjın tam zıt kutbu, ve tek bir modelde dizelden gaza, oradan bataryaya giden merdiven, şehir otobüsü tahrik seçeneklerinde yapılan argüman.

Doğrulayamadıklarımız

Iveco, açılan hiçbir Crossway belgesinde tekerlek formülü basmıyor. Sayfalar iki dingil listeliyor ve hiçbir zaman bir formül yazmıyor, dolayısıyla yukarıdaki 4x2, bu sitenin bir dingili tahrikli iki dingilli bir sayfa okuması, Iveco’nun kendi gösterimi değil — kelime dağarcığı dingil düzenlerinde ortaya konuyor.

Bir dönüş çapı da yok. Iveco her uzunluk için iki yarıçap yayımlıyor — kaldırımdan kaldırıma 7.820 mm, 8.990 mm ve 10.120 mm, duvardan duvara 9.250 mm, 10.770 mm ve 11.900 mm — ve birini ikiye katlayarak çapa çevirmek, Iveco’nun rakamı olarak sunulan bizim hesabımız olurdu. Yarıçapa karşı çap, kaldırıma karşı duvar, bir otokar veri sayfasının okunması gereken ilk şey.

Beş rakam, çözülmeden bırakılmış canlı çelişkiler. Gaz motorunun torku üç Fransızca MY2024 sayfasının ve broşürün hepsinde 1.620 Nm, uluslararası sayfada ise 1.600 Nm, bu yüzden yukarıda ona hiç tork rakamı verilmiyor. Orta kapı, her Fransızca sayfada ve uluslararası Pop’un ölçü tablosunda standart olarak 1.200 mm, uluslararası Line ve CNG sayfalarında ise 800 mm, geniş kapı opsiyon olarak. Yukarıda anlatılan koltuk sayıları üçüncüsü. Dizel tankı aynı şekilde ayrılıyor: Fransızca sayfalarda 310 l, uluslararası sayfalarda 220 l, 10,8 m için 350 l ile. Ve gaz tankı beşincisi, yine yukarıda anlatıldığı gibi 1.260 litreye karşı 1.280.

Uluslararası CNG sayfasındaki iki satır burada hiç taşınmıyor, çünkü bunlar başka bir baskıyla değil, kendileriyle çelişiyor. Koridor yüksekliği satırı, Fransızca sayfaların aynı kasa için 2.280 mm ile çelişen bir rakam basıyor, bu yüzden burada yalnızca Fransızca rakam kullanılıyor ve uluslararası olan tekrar edilmiyor; ve şanzıman satırı “C9: Automatic ZF Ecolife / T7: Mechanical ZF Ecolife” okunuyor, ki bu kendisiyle çelişiyor, çünkü Ecolife bir tork konvertörlü otomatik.

Üç şey basitçe yok. Hiçbir ayakta yolcu kapasitesi yayımlanmıyor, ve koltuklardan çıkarılacak bir toplam yolcu rakamı da yok. Hiçbir belge bir versiyona UN Regulation No 107 sınıfı atamıyor: Iveco, broşür metninde iki kez, biri dizel gam için biri ELEC için, Class II ve Class III kullanılabilirliğini belirtiyor, ama bu bir onay değil, bir satış tanımı, ve fark otobüs sınıflarının konusu. Ve ELEC’in bataryası, kurulu-kullanılabilir ayrımı olmayan ve üç, dört veya beş paketlik yapılar için hiç rakam vermeyen bir altı paket toplamı, menzili bir rakam değil bir aralık, ve motoru tek, niteliksiz bir 290 kW derecelendirmesi. Iveco buna ne sürekli ne de tepe etiketi iliştiriyor; basın açıklaması ELEC’in tahrik sistemini Low Entry ELEC’inkiyle aynı olarak adlandırıyor, ve o aracın veri sayfası ECE R85’e karşı maksimum satırında aynı 290 kW’ı basıyor, bu yüzden rakam yukarıda sürekli güç değil maksimum olarak taşınıyor.

Bir tuzağın adını anmak gerekiyor, çünkü burada yapılabilecek en kolay hata bu. Crossway Low Entry ELEC, kendi veri sayfası, kendi 17.900 kg’lık plakası, kendi 485 kWh ve 416 kWh batarya rakamları ve kendi motor değerleriyle ayrı bir araç. Bunların hiçbiri yukarıda anlatılan otobüse ait değil.

Ağırlıklar ve erişim

Azami toplam ağırlık, Cursor 9 ile 19.000 kg ve Tector 7 ile 18.000 kg, izin verilen dingil yükü ve toplam ağırlığın tescil ülkesine bağlı olduğuna dair bir dipnot altında. Fransızca Pop sayfası, ön ve arka dingil yüklerini, kendi uluslararası ikizi de dahil olmak üzere diğer her sayfanın tersi sırayla basıyor, bu yüzden burada hiçbir yönde bir dingil yükü yayımlanmıyor.

Erişilebilirlik bir donanım değil, bir hazırlık: Fransızca sayfalar, R107 Annex VIII’e göre rezerve alan hazırlığını ve iki PMR koltuğunu standart, tekerlekli sandalye liftini ise opsiyon olarak listeliyor. Bu sayfaların, 1.200 mm’lik çift kanatlı standartlarına karşı opsiyon olarak sundukları dar 800 mm’lik tek kanatlı orta kapı, “interdit UFR” olarak işaretlenmiş — bir tekerlekli sandalye pozisyonuyla uyumsuz — ve tam da bu dar kapı, uluslararası Line ve CNG sayfalarında standart donanım. Low Entry’nin yanında okunduğunda, bu tek bir model içinde otobüslerde erişilebilirliğin argümanı, ve standarda karşı opsiyonel kapı genişliği, kapı düzeninin bir model özelliği değil bir sipariş kararı olmasının nedeni. Aynı sayfalar, güvenlik bloklarının başına General Safety Regulation 2019/2144 referansını koyuyor ve seti madde madde adlandırıyor — BSIS, MOIS, REV, ISA, DDAW, TPMS ve ESS standart, sol taraflı BSIS ve otomatik acil frenleme opsiyon — liste zorunlu sürücü destek sistemlerinde açıklanıyor.

Bu otobüs kimin için doğru

Crossway, tek bir depodan karma bir iş defteri işleten bir işletmeciye uyuyor: tarifeli şehirlerarası hizmetler, okul sözleşmeleri ve personel taşımacılığı, yolcuların oturduğu ve günün otoyol kilometreleriyle değil saatlerle ölçüldüğü güzergâhlarda. Bunun nedeni versiyon merdiveni — Pop, Line ve High Value, üç görev için spesifiye edilmiş tek bir otobüs, bu yüzden bir filo üçünü birden satın alıp yine de parça, eğitim ve şoför aşinalığını paylaşabiliyor.

Görevin gerçekten şehir içi olduğu yerlerde daha az uyuyor: bu, 344 mm’lik bir ilk basamağı ve opsiyon listesinde bir lifti olan normal tabanlı bir otobüs. Ve spesifikasyonun kataloktan doğrudan çıkacağını bekleyen herkes için kötü uyuyor, çünkü kapı genişliği, koltuk sayısı ve şanzıman, üreticinin kendi belgelerinin baskıları arasında değişiyor.

Rakiplerine karşı nerede duruyor

Mercedes-Benz Intouro, MAN Lion’s Intercity ve Setra MultiClass 500, bir Avrupalı şehirlerarası işletmecinin buna karşı gerçekten karşılaştırdığı araçlar. Bu site, üçü için doğrulanmış bir spesifikasyon kaydı tutmuyor, bu yüzden bayi ilanlarından derlenen bir karşılaştırma yerine rakam rakam bir karşılaştırma sunulmuyor. Belgelerin gösterdiği şey, Crossway’in kendi konumu: iki dizel motor ailesi, tek bir kasada dört yakıt yolu, ve Fransızca MY2024 sayfalarında standart şanzıman olarak bir ZF altı ileri manuel, her iki otomatik de opsiyon olarak. Bu, bir premium teklif değil, düşük maliyetli, yüksek opsiyonlu bir teklif, ve Iveco’nun kendi ifadesiyle çok farklı yollara sahip 45’ten fazla ülkede sattığı bir otobüse uyuyor.

İkinci elde nelere bakılmalı

Motorla başlayın, çünkü plakayı o belirliyor. Bir Tector 7 otobüsü 18.000 kg’a, bir Cursor 9 otobüsü ise 19.000 kg’a derecelendirilmiş, ve ikisi kaldırımdan aynı görünüyor. Tescil belgesini, ikinci el bir otokar almanın daha geniş kontrolleriyle birlikte okuyun.

Ardından hangi şanzımanın takılı olduğunu belirleyin. Bir manuel, bir Ecolife 2 ve bir Voith NXT, sürmesi üç farklı araç ve üç farklı bakım teklifi, ve yalnızca otomatikler entegre hidrolik retarder getiriyor. Orta kapıyı da sorun: 800 mm ve 1.200 mm, otobüsün hangi sayfadan sipariş edildiğine bağlı olarak ikisi de fabrika standardı, ve dar olan bir tekerlekli sandalye pozisyonunu dışlıyor.

Gazlı bir otobüste tüplerin ve sertifikalarının dizelde bir eşdeğeri yok, ve bunları güncel tutmak, baştan itibaren işletme maliyeti modelinin bir parçası. Mild hybrid’de 48 V’luk makine şanzımandaki bir motor-jeneratör, ikinci bir motor değil. Ve lastik boyutu gam genelinde 295/80 R 22.5, bu da uyumsuz bir setin fark edilmesini kolaylaştırıyor ve sormaya değer kılıyor.